تنها بازمانده یک کشتی

 

یکی بود یکی نبود .

یک مرد بود که تنها بود .

یک زن بود که او هم تنها بود .

زن به آب رودخانه نگاه میکرد و غمگین بود .

 مرد به آسمان نگاه میکرد و غمگین بود .

خدا غم آنها را میدید و غمگین بود .

خدا گفت : شما را دوست دارم ، پس همدیگر را دوست بدارید و با هم مهربان باشید .

مرد سرش را پایین آورد .

مرد به آب رودخانه نگاه کرد و در آب زن را دید .

زن به آب رودخانه نگاه کرد و مرد را دید .

خدا به آنها مهربانی بخشید و آنها خوشحال شدند.

 خدا خوشحال شد و از آسمان باران بارید .

مرد دستهایش را بالای سر زن گرفت تا خیس نشود.

زن خندید

خدا به مرد گفت    :به دستهای تو قدرت میدهم تا خانه ای بسازی و هر دو در آن زندگی کنید .

مرد زیر باران خیس شده بود . زن دستهایش

را بالای سر مرد گرفت . مرد خندید  .

خدا به زن گفت : به دستهای تو همه زیباییها را می بخشم تا خانه ای که او میسازد را زیبا کنی .

مرد خانه ای ساخت و زن آن را گرم کرد .

آنها خوشحال بودند .

خداخوشحال بود ..

یک روز زن پرنده ای را دید که به جوجه هایش غذا میداد .

دستهایش را به سوی آسمان بلند کرد تا پرنده میان دستهایش بنشیند .

اما پرنده نیامد و دستهای زن رو به آسمان ماند .

مرد او را دید .

کنارش نشست و دستهایش را به سوی آسمان بلند کرد .

خدا دستهای آنها را دید که از مهربانی لبریز بود .

فرشته ها در گوش هم پچ پچی کردند و خندیدند.

خدا خندید و زمین سبز شد .

خدا گفت :از بهشت شاخه ای گل به شما خواهم داد.

فرشته ها شاخه ای گل به مرد دادند .

مرد گل را به زن داد و زن آن را در خاک کاشت.

خاک خوشبو شد .

پس از آن کودکی متولد شد که گریه میکرد . زن

اشکهای کودک را میدید و غمگین بود .

فرشته ها به او آموختند که چگونه طفل را در

آغوش بگیرد و از شیره جانش به او بنوشاند .

مرد زن را دید که میخندد ،کودکش را دید که شیر مینوشد.

بر زمین نشست و پیشانی بر خاک گذاشت .

خدا شوق مرد را دید و خندید .

وقتی خدا خندید ، پرنده بازگشت و بر شانه مرد نشست .

خدا گفت با کودک خود مهربان باشید تا مهربانی بیاموزد .

راست بگویید تا راستگو باشد . گل و آسمان و رود را به او نشان دهید تا همیشه به یاد من باشد .

روزهای آفتابی و بارانی از پی هم گذشت .

زمین پر شد از گلهای رنگارنگ و لابه لای گلها

پر شد از بچه هایی که شاد و خندان دنبال هم

میدویدند .

خدا همه چیز و همه جا را میدید .

میدید که زیر باران مردی دستهایش را بالای سر زنی گرفته است که خیش نشود .

زنی را دید که در گوشه ای از خاک با هزاران

امید شاخه گلی میکارد .

دستهای بسیاری را دید که به سوی آسمان بلند شده اند .

و پرنده هایی که ...

خدا خوشحال بود ، چون دیگر غیر از او هیچ کس تنها نبود

 

زن، عشق می کارد و کينه درو می کند
زن، عشق می کارد و کينه درو می کند


ديه اش نصف ديه توست.


و مجازات زنايش با تو برابر.


می تواند تنها يک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسر



هستی.


برای ازدواجش – در هر سنی – اجازه ولی لازم است و تو هر زمان



بخواهی – به لطف قانونگزار می توانی ازدواج کنی.


در محبسی به نام بکارت زندانی است و تو ...



او کتک می خورد و تو محاکمه نمی شوی.


او می زايد و تو برای نوزادش نام انتخاب می کنی.


او درد می کشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد.

او بيخوابی می کشد و تو خواب حوريان بهشتی را می بینی.


او مادر می شود و همه جا می پرسند : (نام پدر ؟)


و هر روز :


او متولد می شود ، عاشق می شود ، مادر می شود ، پير می شود و بعد می ميرد.


و قرنهاست که او :


عشق می کارد و کينه درو می کند.


چرا که :


در چين و شيارهای صورت مردش به جای گذشت زمان ، جوانی برباد رفته اش را می بیند.


و در قدمهای لرزان مردش ، گامهای شتاب زده جوانی برای رفتن.


و دردهای منقطع قلب مرد ، سينه ای را به ياد او می آورد که تهی از دل بوده.


و پيری مرد ، رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند.


و اينها همه


کينه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد او...