| تبليغات | X |
گاهی بخوان ز دفتر شعرم ترانه ای
بنگر که غم به وادی مرگم کشانده است
تنها مرا به تشنه طوفان من مبین
ای بس حدیث تلخ که نا گفته مانده است
گفتم ز سرنوشت بیندیش و آسمان
گفتی غمین مباش که آن کور و این کر است!
دیدی که آسمان کر و سرنوشت کور
صده هزار مرتبه از ما قویتر است.......
+
نوشته شده در دوشنبه هفدهم فروردین 1388ساعت 11:13 توسط فقط بهار
|
زرد است که لبريز حقايق شده است تلخ است که با درد موافق شده است شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي پاييز بهاري است که عاشق شده است
نوشته های پیشین
مهر 1388
يانگوم
تا نيست نگردي
غول چراغ
دختر نونور
تست تمركز
ღ♥ღ بهار 1 ღ♥ღ
•* *•. بهار 2 •* *•.
ღ♥ღ بهار 3 ღ♥ღ
•* *•. بهار 4 •* *•.
ღ♥ღ بهار 5 ღ♥ღ
•* *•. بهار 6 •* *•.
ღ♥ღ بهار 7 ღ♥ღ
•* *•. بهار 8 •* *•.
ღ♥ღآشنا ღ♥ღ
طراح
قالب