سرزمین عشق

آروم ندارم ....

onlybahar — Sat, 03 Oct 2009 09:49:25 GMT

من خیلی وقته آروم
بی تو دیگه ندارم
خسته شدم من از بس
گفتم تنها نذارم
شده اتاقم از عشق
از بودن تو خالی
از دل مهربونت
یه بوسه ی خیالی
طاقت ندارم تو باز
بهونه ای بگیری
مگه نبودی تو که
گفتی واسم می میری
اگه پیشم نباشی
هم نفسم کی باشه
همدم و همزبون
ترانه هام کی باشه

دستای خیسمو بگیر
طاقت موندن ندارم
سیل سیاهی منو برد
طاقت خوندن ندارم
سوژه ی دل تنگی من
واسم خیالی نمیشه
میون هیچ ترانه ای
جای تو خالی نمیشه
چشمای بی رحم تو هم
از دست من فراریه
بگو که پنهون شدنت
دیگه آخه چه کاریه
شاید گلایه کردنات
تمومشون بهونه بود
اما ندونستی چشام
با دل تو هم خونه بود

آروم ندارم ....

onlybahar — Sat, 03 Oct 2009 09:46:38 GMT

لطف....

onlybahar — Sun, 30 Aug 2009 07:00:15 GMT

من چه کردم که مرا ازنظر انداخته ای

نظر لطف به جای دگر انداخته ای

کار خوبان همه جا غیر وفا داری نیست

از جهان رسم وفا را تو برانداخته ای

بدون شرح...

onlybahar — Sun, 16 Aug 2009 06:50:18 GMT

سوختم...

onlybahar — Sat, 25 Jul 2009 07:11:18 GMT

دل شكستن از تو من آموختم

جانم آوردي به لب تا سوختم

چون ترا از جان و دل ميخواستم

لب ز بيدادت بهم مي دوختم

هر زمان بايك اشارتهاي تو

آتشي در سينه مي افروختم

تا بياي لحظه ها در خاطرم

چشم بر ديوارودر ميدوختم

آمدي رفتي دلت اينجا نبود

سوختم من سوختم من سوختم

نمی دونم ....

onlybahar — Sat, 25 Jul 2009 07:07:18 GMT

نمي دانم کجايي در چه حالي؟

ترا گم کرده‌ام در اين حوالي

نمي خواهم بگويي پاسخم را

چه شد پايان آن عشق خيالي؟؟؟

خبری نیست...

onlybahar — Mon, 22 Jun 2009 04:22:18 GMT

گفتم: بهار - خنده زد و گفت : ای دريغ

ديگر بهار رفته نمی آيد
گفتم: پرنده

- گفت: اينجا پرنده نيست.

اينجا گلی که باز کند لب به خنده نيست...
گفتم:

- درون چشم تو ديگر...؟
گفت:

ديگر نشان ز باده ی مستی دهنده نيست.
اينجا بجز سکوت سکوتی گزنده نيست...

ظلمت شبها..

onlybahar — Sat, 30 May 2009 07:02:15 GMT

همه دردم بیا درمان من باش

بیا دیده ی گریان من باش

تو که مهر زمینی ماه من باش

تو که روح جهانی جان من باش

گلستانی که می دیدی خزان شد

بهارم کن گل خندان من باش

بهارم کن بی سرو بی سامانی ام را

سرانجام شد سرو سامان من باش

چورفتی ظلمت شبها مرا کشت

بیا باز اختر تابان من باش

مکن ازچشم گریانم جدایی

چو اشکی بر سر مژگان من باش

دریا دل

onlybahar — Sun, 03 May 2009 06:52:18 GMT

یادمه از بچگی همیشه ی خدا سر به هوا بودم. انگار تو آسمونا دنبال چیزی می گشتم. اما حالا فهمیدم که بله انگار دنبال چیزی می گشتم. عشقم تو آسمونه. نه اصلا عشقم آسمونه. عاشقشم عاشق. بیشتر از همه ی زیبایی های طبیعت. توی جنگل باز هم چشمم به آسمونه. قشنگترینش بعد از بارونه، با اون ابرای سفید تپل مپلش؛ البته بعد از آسمون ارغوانی طلوع و یا شایدم آسمون شبای کویر.

خیلی سال پیش موقعی که هنوز نمی تونستم بیشتر چیزا رو درک کنم، یادمه یه جایی درباره رنگ دریا و آسمون شنیده بودم. اما نمی دونستم کدومشون به اون یکی رنگ داده. از برادرم سوال کردم، گفت:"معلومه دیگه ببین شیر آب رو که باز می کنی رنگ داره؟ نه. اما دریا چرا. پس رنگشو از آسمون گرفته. مثل آیینه. در ضمن آسمون همه جا هست و آبی. درسته؟"

یه جایی خوندم که یکی از نویسنده های بزرگ در سن کم، توی انشاش نوشته بوده:"برگای پاییزی انقدر زیبا هستند که من نمی دونم دوستانم چه طور روی اونا پا می گذارند." اما من می گم نگاه کردن به آسمون ارزششو داره که آدم روی یه سری قشنگیا پا بذاره، بدون توجه، شایدم اصلا یه برج از همه ی چیزایی که دوست داره بسازه تا به آسمون برسه وبزرگیشو لمس کنه.لطافتشو استشمام کنه از نزدیک نزدیک، وتمام آسمونو بریزه تو خودش،پر بشه از آسمون. از آبی. انقدر دل رو رقیق می کنه که ارزششو داره، بله با اطمینان تاکید می کنم که داره. مثل پا گذاشتن روی دل برای رسیدن به معشوق می مونه.

خوش به حال اونایی که مثل دریا دل بزرگ دارن، اما روش پا می ذارن، و مثل آیینه رنگ معشوق رو به خودشون می گیرن، طوری که اون کوچیک کوچیکا نتونن اونا رو از معشوقشون تشخیص بدن.

You're all I'm thinking of.......

onlybahar — Sun, 03 May 2009 06:47:47 GMT

An empty street, an empty house

A hole inside my heart

I'm all alone, the rooms are getting smaller.

I wonder how, I wonder why, I wonder where they are

The days we had, the songs we sang together

I try to read, I GO TO work

I'm laughing with my friends

But I can't stop to keep myself from thinking

I wonder how, I wonder why, I wonder where they are

The days we had, the songs we sang together

And OH my love, I'm holding on forever

.........Reaching for the love that seems so far